Η Πελοπόννησος στο ποτήρι σας

{
}

221.900 στρέμματα αμπελώνων, το 32% της ελληνικής παραγωγής κρασιών και το 26% των ΠΟΠ κρασιών της Ελλάδας. 

Αυτή είναι η οινική Πελοπόννησος που έλαμψε την Κυριακή στο Hilton. Tα 47 οινοποιεία της Ένωσης Οινοποιών Πελοποννήσου έφεραν τη φρεσκάδα και την ενέργεια του υπέροχης γης τους.

 

Ας αρχίσουμε με ένα οινοποιείο που ξεκίνησε μόλις πριν 1,5 χρόνο. Το Lacovino βρίσκεται στο Βλαχιώτη Λακωνίας με ιδιόκτητους και συνεργαζόμενους αμπελώνες, παράγοντας κρασιά από Μονεμβασιά, Κυδωνίτσα, Φιλέρι, Μαλαγουζιά, Αγιωργίτικο, Chardonnay και Syrah.

 

image

 

Το Οινοποιείο Κυντώνη παρουσίασε το νέο του Pinot Noir, μαλακό και φρουτώδες με μόλις 3 μήνες βαρέλι. Η οικογένεια Παρπαρούση ήταν χαρούμενη για την πρώτη οινοποίηση μονοποικιλιακού Ασύρτικου με πλούσιο χαρακτήρα χάρη στην 5μηνη παραμονή σε οινολάσπες. Πρώτη οινοποίηση και για τον Ευριβιάδη Σκλάβο στη Κεφαλονιά το Ζακυνθινό του 2015. Χρυσοκίτρινο χρώμα και γλυκά άνθη και εσπεριδοειδή με τον ιδιαίτερο χαρακτήρα που έχουν όλα τα κρασιά του Σκλάβου. Η Χρυσή Πεύκη είναι μια ανάλαφρη ρετσίνα που βγάζει φέτος η ‘Πατραϊκή 1918’ σε μια κομψή στενόμακρη φιάλη.

 

image

 

Στις όμορφες πλαγιές της Αιγιάλειας οι Αμπελώνες Ρίρα χτυπάνε ‘Coryphee’ με το Gewurztraminer που κυκλοφόρησε δειλά πέρσι. Ο τρύγος του 2016 έδωσε ένα εκρηκτικό, πικάντικο κρασί με μακρά επίγευση. Καινούριες ετικέτες, μοντέρνες στη σειρά Geometria του Σπύρου Λαφαζάνη και παιχνιδιάρες της Οινοποιητικής Αχαιών με το Iron S και Icon R για Σιδερίτη και Ροδίτη. 

 

Ο Αρίστος Σπανός από τον Τετράμυθο πάντα κρύβει εκπλήξεις με τους συνεχείς πειραματισμούς του. Μετά το Muscat Sec Blanc Nature με την κοφτερή οξύτητα, που βρίσκουμε πια και στην ελληνική αγορά, είχε σειρά ο Ροδίτης. Ροδίτης Reserve με ζύμωση σε αμφορείς από ένα 70χρονο αμπέλι με απόδοση 180 κιλά/στρ. Η ελαφρά ανθική μύτη είναι η μόνη που προδίδει την ποικιλία καθώς στο στόμα έχει χαρακτηριστικά ερυθρού οίνου. Όποιος προλάβει τις μόλις 600 φιάλες.

 

Στην Οινοποιητική Μπουτάρη πρέπει να προσεγγίζουμε όπως σε προσκύνημα. Είναι συγκινητική η εμμονή της εταιρείας στις πειραματικές οινοποιήσεις, που παρουσιάζει σε κάθε έκθεση, δίπλα στα διαχρονικά κρασιά τους. Μετά το εκφραστικό Οροπέδιο, η δουλειά πάνω στο Μοσχοφίλερο συνεχίζεται. Μοσχοφίλερο Natural χωρίς θειώδη, Μοσχοφίλερο Brut, αφρώδες με method traditionelle από τρύγο του 2014, και ένα υπέροχα αρωματικό Μαυροφίλερο.

 

Η οικογένεια Μποσινάκη, αφοσιωμένη πάντα στο Μοσχοφίλερο, κάνει μικρές αλλαγές φέτος στην Ιέρεια. Χρώμα πιο αχνό σωμόν και πιο ανάλαφρο στόμα σε σχέση με το γεμάτο ΄15. Η Κατερίνα Μποσινάκη όμως κρατούσε τις εκπλήξεις κάτω από το τραπέζι. 4 χρονιές Μαντινεία από το 2015 ως το ΄12 απέδειξαν την ξεχωριστή ζωντάνια και αντοχή της ποικιλίας στο χρόνο.

 

image

 

Κι ενώ ο χώρος γέμιζε από οινόφιλους σε άλλη αίθουσα ο Γρηγόρης Μιχαήλος, Dip WSET, είχε μαζέψει μερικά διαμάντια για την γευσιγνωσία ‘Παλαιωμένη Πελοπόννησος’. Με την αμεσότητα που τον χαρακτηρίζει ξεκαθάρισε ότι δεν είναι όλα τα κρασιά για παλαίωση, ούτε τα παλαιωμένα είναι καλύτερα από τα άλλα. Είναι απλά διαφορετικά και κάποια διατηρούν τη γοητεία τους για χρόνια. Όπως ο Μέγας Οίνος του 1997 που δοκιμάσαμε. Ένα μικρό θαύμα του Γιώργου Σκούρα από το ίδιο πάντα blend Αγιωργίτικου-Cabernet, που εκπλήσσει με την πολυπλοκότητά του.

 

image

 

Από το 2001 δοκιμάσαμε ένα αιθέριο, με άγουρα αρώματα φρούτων και φυτικότητα Cabernet Sauvignon του Κτήματος Γκιούλη και μια Νεμέα του Κτήματος Γαία με ώριμα φρούτα, έντονη καραμέλα και καφέ και μαλακό στόμα. Cava Μερκούρη του 2004, που κυκλοφορεί μόνο ορισμένες χρονιές. Υψηλή οξύτητα, ώριμα φρούτα, μανιτάρια, βρεμένη γη κι ένα στόμα με μεγάλη φρεσκάδα. Θα το αφήναμε άλλα 10-15 χρόνια. Από το 2004 το Terroir, το βαρύ πυροβολικό του Κτήματος Παπαϊωάννου, πληθωρικό ως προς το βαρέλι με υψηλές τανίνες, συμπυκνωμένο φρούτο κι ελαφρά βοτανικό χαρακτήρα και η Nεμέα Reserve της Σεμέλης με τη γλύκα των φρούτων του Αγιωργίτικου και βελούδινο στόμα. 2006 με Syrah του Κτήματος Παλυβού. Ώριμα φρούτα, πυκνό, σοκολατένιο, στόμα στρογγυλό, φαίνεται να είναι στο σωστό σημείο κατανάλωσης. Το 2006 μας χάρισε 2 Cabernet Sauvignon. Από το Κτήμα Παναγιωτόπουλου στην Τριφυλία ένα κρασί με έντονα κόκκινα και μαύρα φρούτα και ωραία ενσωματωμένα οξύτητα, βαρέλι, τανίνες, που θα κρατούσε ίσως 8 χρόνια ακόμα. Το Αυλοτόπι από τον Γιάννη Τσέλεπο είναι ένα εκπληκτικά φρέσκο Cabernet, με τυπική, πολύ νεαρή μύτη και υψηλές τανίνες, που παρουσιάζει φοβερή δυνατότητα παλαίωσης.

 

Φινάλε με μια Μαυροδάφνη Πατρών 2003 του Παρπαρούση. Ένα κρασί με 3 χρόνια παλαίωση σε γαλλική δρυ, αντάξιο της φήμης του, που θα μπορούν να το χαρούν και τα δισέγγονά μας.

 

Είτε είστε οπαδοί των φρέσκων, είτε των καινοτομιών και των πειραματισμών, είτε των παλαιωμένων, πολύπλοκων κρασιών, η Πελοπόννησος είναι εδώ. Για να την εξερευνήσετε, να την γνωρίσετε και να την απολαύσετε σ ένα ποτήρι.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ