Παλιοκαλιάς: Ανατομία ενός terroir

{
}

Ένα μικρό οινοποιείο, με μόλις 30.000 φιάλες, κατάφερε να κάνει όνομα με το κρασί από ένα αμπελοτόπι. 

Η οικογένεια Δαλαμάρα αγόρασε τα πρώτα αμπέλια στην περιοχή Παλιοκαλιάς της Νάουσας το 1960. Σταδιακά κατάφερε να αποκτήσει την γύρω έκταση και το 1997 κυκλοφόρησε η single vineyard ετικέτα Παλιοκαλιάς από Ξινόμαυρο. Από το 2011 τις οινοποιήσεις αναλαμβάνει ο νεαρός Κωστής Δαλαμάρας και από πέρυσι μαζί με την γυναίκα του Μαρία έχουν στα χέρια τους όλη την επιχείρηση. Συνεχίζουν μια οικογενειακή παράδοση που ξεκινά πολύ πριν το 1840, χρονολογία του πρώτου συμβολαίου αγοράς αμπελιού από την οικογένεια Δαλαμάρα.

 

image

 

Η πρόσκληση της δοκιμής είχε τίτλο ‘η ανατομία ενός terroir’ και ο οινοποιός με την βοήθεια του Γιάννη Καρακάση MW τίμησαν τη σημασία των λέξεων. Μια οριζόντια δοκιμή της Νάουσας Δαλαμάρα 2015 από διαφορετικά αμπελοτόπια και δείγματα πετρωμάτων της κάθε περιοχής που υπήρχαν μπροστά μας δημιούργησαν το γνωστικό υπόβαθρο για την κάθετη δοκιμή Παλιοκαλιά. Τα αμπέλια στα Πολλά Νερά δίνουν Ξινόμαυρο με καθαρό, κομψό φρούτο ενώ η Γάστρα είναι ένας δυναμίτης με έντονα μαύρα φρούτα, λιαστή ντομάτα και υψηλές τανίνες. Η Νάουσα Δαλαμάρα είναι ένα χαρμάνι από αμπελοτόπια, δεξαμενές και βαρέλια.

«Αυτό που χρειαζόμαστε είναι κρασιά μικρής παραγωγής με προσωπικότητα. Όχι άλλα κρασιά με σοκολάτα και μπανάνα. Να βγαίνει ο χαρακτήρας του Ξινόμαυρου με φινέτσα. Τα μοντέρνα Ξινόμαυρα δεν έχουν πολύ ντομάτα και ελιά αλλά προσφέρουν ανθικά στοιχεία, αγριοφράουλα, μπαχαρικά. Είναι μεγάλο επίτευγμα που ο Παλιοκαλιάς έγινε brand» τόνισε ο Γιάννης Καρακάσης.

 

Ο Παλιοκαλιάς έχει έδαφος με σκληρή πέτρα με μεγάλους πόρους και έντονη κλίση. Το γειτονικό δάσος είναι κατοικία αγριογούρουνων και τα κλήματα δέχονταν σφοδρές επιδρομές. Ο ηλεκτροφόρος φράχτης έδωσε τη λύση, δείχνοντας σεβασμό στην τοπική πανίδα. «Πρέπει να τον περπατήσεις τον Παλιοκαλιά για να τον εκτιμήσεις» λέει ο Κωστής Δαλαμάρας, που είναι καθημερινά στα αμπέλια επιβλέποντας τα πάντα. «Στον τρύγο είμαι στο κεφάλι των τρυγητών. Τους βγάζω την πίστη. Είναι σημαντικό να πάρουμε σωστά ωριμασμένο σταφύλι. Ανάλογα με τη χρονιά κάνουμε 3-5 περάσματα τρυγώντας» λέει ο οινοποιός.

 

image

 

Ξεκινάμε με Παλιοκαλιά 2001, 2003 και 2005, χρονιές που χρησιμοποίησαν μόνο δικά τους σταφύλια. Το 2001 ήταν το εντυπωσιακότερο όλων σε σφρίγος, πολυπλοκότητα και ισορροπία. Γλυκά αρώματα κερασιού, ντομάτας και κανέλας δίνουν χώρο σε γήινα αρώματα, μανιτάρια και νύξεις δέρματος.

 

Οι χρονιές του 2011, ’13 και ’15 έχουν πια το στίγμα του Κωστή. Τι άλλαξε; «Λεπτομέρειες μόνο. Η οικογένειά μου είχε πάντα σχέση με το αμπέλι. Παλιότερα όμως η οινοποίηση ήταν συνταγή. Τώρα πειραματιζόμαστε, δοκιμάζουμε» λέει.

 

Το 2011 είναι μια κορυφαία χρονιά, με φρούτο, συμπύκνωση, γεμάτο στόμα με βελούδινες τανίνες. Ήταν η πρώτη οινοποίηση του Κωστή αλλά και η χρονιά που ‘έφυγε’ ο παππούς του.

 

Το 2013 ήταν δύσκολη χρονιά με χαλάζι. Ο επιλεκτικός τρύγος έσωσε την παραγωγή δίνοντας ένα ισορροπημένο κρασί με ώριμα φρούτα και μεσαίες τανίνες. Εξ άλλου ο καλός οινοποιός στις δύσκολες χρονιές φαίνεται.

 

Στο 2015 ο Παλιοκαλιάς δείχνει όλη του τη δύναμη. Ένας απαλός ανθικός χαρακτήρας στην αρχή και κατόπιν πυκνά αρώματα φρούτων που εντυπωσιάζουν. Στο στόμα φρούτα, μπαχαρικά και δρυς σε αρμονία, με ωραία οξύτητα και τανίνες για ‘σεμινάριο’ όπως τόνισε και ο Γιάννης Καρακάσης. Φυλάξτε μία από τις 3.028 φιάλες του 2015 γιατί προβλέπεται να γίνουν ανάρπαστες. Κι αν δεν τα καταφέρετε, η Νάουσα Δαλαμάρα έχει το ίδιο πάθος και σκληρή δουλειά όλης της οικογένειας γιατί όπως λέει ο Κωστής «αν δεν είχα πατήσει σε ότι έκαναν οι παλιοί, δεν θα ήμουν αυτός που είμαι τώρα».

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ