Τόπος ή τρόπος;

{
}

Είναι ο τόπος ή μάλλον η διευρυμένη προσέγγιση ενός τόπου, το terroir, ο σπουδαιότερος παράγοντας σε ένα κρασί; Μήπως ο οινοποιός, με βαθιά κατανόηση του τι σημαίνει αμπέλι και κρασί, παίζει σημαντικότερο ρόλο;

Αυτούς τους προβληματισμούς έθεσε ο Kωνσταντίνος Λαζαράκης MW στο master class που παρουσίασε κρασιά των παραγωγών της Β. Ελλάδας. Μια παιχνιδιάρικη τυφλή δοκιμή 25 κρασιών, που αποτέλεσε και το ξεκίνημα των Βοροινών στην Αθήνα.

 

Είναι γεγονός πως αν δώσεις το ίδιο αμπέλι σε 10 οινοποιούς θα έχεις 10 διαφορετικά κρασιά. Στην Ελλάδα μιλάμε για ποικιλίες, αμπέλια, terroir. Όμως τα κρασιά που παράγουμε έχουν συνάφεια με τον τόπο παραγωγής;

 

image

 

Από τις πέντε Μαλαγουζιές της δοκιμής μόνο οι δύο διέθεταν τυπικότητα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι οι άλλες τρεις δεν ήταν καλά κρασιά. Μάλιστα η λιγότερο τυπική ήταν από μεγάλο υψόμετρο με χαμηλό αλκοολικό τίτλο. Σε άλλες δύο ήταν εμφανής η δουλειά του οινοποιού με χρήση βαρελιού, τσιμεντένιας δεξαμενής, άγριων ζυμομυκήτων. Στα Ασύρτικα τα πράγματα ήταν «καταδυναστεύει» την αντίληψή μας για την ποικιλία. Μόνο ένα Ασύρτικο από το Παγγαίο είχε ατόφιο χαρακτήρα Σαντορίνης, ενώ ένα πάντρεμα Ασύρτικου με Riesling ήταν πολύ ενδιαφέρον.

 

Το μεγάλο μπέρδεμα προέκυψε στη δοκιμή με Βλάχικο, Λημνιό, Μαυρούδι και Pinot Noir. H Eλλάδα δεν δίνει τυπικά Pinot Noir όπως τόνισε ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης αλλά ήταν εντυπωσιακό πως η πλειοψηφία θεώρησε Pinot Noir τα τρία κρασιά από Βλάχικο. Επίσης τα δύο δείγματα Λημνιού ήταν πολύ διαφορετικά μεταξύ τους ενώ προέρχονταν από την ίδια περιοχή.

 

Η δοκιμή των οκτώ Ξινόμαυρων έκρυβε εκπλήξεις. Από μια μοντέρνα προσέγγιση φρέσκου, ευκολόπιοτου, χωρίς έντονο βαρέλι, σε ένα σκουρόχρωμο, πυκνό Ξινόμαυρο και δίπλα τις παραδοσιακές Νάουσες. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσίασε μια Γουμένισσα, όπου η παρουσία της Νεγκόσκα προσθέτει χρώμα και απαλύνει τον τανικό χαρακτήρα του Ξινόμαυρου. Κι όμως η συγκεκριμένη Γουμένισσα είχε τα τέλεια χαρακτηριστικά μιας Νάουσας.

 

image

 

«Η περιοχή πρέπει να παράγει ένα καθαρά τυπικό προϊόν ώστε πάνω σ’ αυτό να κτίσεις εμπορικό όνομα. Τρανό παράδειγμα η Ν. Ζηλανδία με το Sauvignon Blanc. Ίσως η επιτυχία της Σαντορίνης να οφείλεται στην τυπολογία. Από τις κόκκινες ποικιλίες μας το Ξινόμαυρο έχει αυτό το πλεονέκτημα, δίνει πολύ δυνατά κρασιά και μπορεί να πάρει υψηλές τιμές» είπε ο οικοδεσπότης μας.

 

Καθώς το θέμα των τιμών πυροδότησε τη συζήτηση ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης εξήγησε. «Κανονικά στήνεις την ναυαρχίδα σου και σιγά-σιγά ανεβάζεις την τιμή. Αυτό είναι το επόμενο βήμα στο ελληνικό κρασί. Με μια καλή ετικέτα παίρνεις καλύτερη τιμή. Αυτό γίνεται τώρα στη Σαντορίνη». Από την δοκιμή μας φάνηκε ότι κυρίως ο τρόπος, δηλαδή ο άνθρωπος πίσω από το κρασί, έπαιξε σημαντικό ρόλο στο τελικό αποτέλεσμα. Το ελληνικό κρασί χρειάζεται πολλά λαμπερά μυαλά, με κατανόηση και αισθητική άποψη για το τι σημαίνει καλό κρασί. Τα υπόλοιπα βρίσκονται.

 

Η δοκιμή αυτή έδειξε το δυναμικό του Βορειοελλαδίτικου αμπελώνα και τη μεγάλη ποικιλία των κρασιών του. Την Κυριακή 3 Φεβρουαρίου οι παραγωγοί των Βοροινών μας περιμένουν στην Mεγάλη Βρεταννία 12.00-15.00 για επαγγελματίες και 15.00-20.00 για το κοινό.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ