Όταν η Τέχνη συναντά τη Γαστρονομία

{
}

Μπορεί το φαγητό να συνδέσει διαφορετικούς ανθρώπους και να τους φέρει πιο κοντά στην τέχνη και στα μηνύματά της; Αντιστρόφως μπορεί η τέχνη να αναδείξει τοπικά προϊόντα και γεύσεις;

Με τέτοια ερωτήματα βρέθηκα στο Rechenzentrum, στο Πότσνταμ, μισή ώρα έξω από το Βερολίνο ως ένας από τους 30 συμμετέχοντες του προγράμματος START: Create Cultural Change το οποίο υποστηρίζει νέους/ες cultural managers με καινοτόμες προσεγγίσεις.

 

To Rechenzentrum ήταν ένα κέντρο αρχείων της εποχής της GDR και πλέον art residence. Εκ πρώτης όψεως είναι μια γκρι μάζα από μπετόν, κλιμακοστάσια και διαδρόμους. Κάπου στις δεκάδες πόρτες του όμως, ξεκινά η χώρα των θαυμάτων. Κάθε πόρτα οδηγεί στο μοναδικό ατελιέ κάποιου/ας από τους δημιουργούς, ως μια πύλη σε μια τέταρτη διάσταση: αυτή των ιδεών.

 

Ο χώρος καθόρισε το project: “Αποδομημένο Τραπέζι” (Table Deconstructed). Η έννοια του τραπεζιού ως έπιπλο επαναπροσδιορίστηκε ως χώρος συνάντησης και το κτίριο μετατράπηκε για μια βραδιά σε ένα τραπέζι. Οι παρευρισκόμενοι απόλαυσαν ένα μενού τριών πιάτων εμπνευσμένα από τη δουλειά τριών καλλιτεχνών, μέσα στα ατελιέ τους με τους ίδιους να είναι παρόντες.

 

Για το project χρειάστηκε να βρεθούν οι κατάλληλοι δημιουργοί γεύσεων και να έρθουν σε επαφή με τους καλλιτέχνες και τη δουλειά τους: Ο εμβληματικός bartender “Hasi” που το υπόγειο μπαρ του, Bar-O- Meter, δεν είχε καν καταλόγους και ο Kαy από την Art Gourmet, αυτοδίδακτος chef από τα 17 του και ράπερ, με πελάτες να περιλαμβάνουν σημαντικούς πολιτικούς, μεταξύ άλλων.

 

image

 

Το νήμα της βραδιάς άρχισε να ξετυλίγεται έξω από το κέντρο, αναφέροντας στοιχεία για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του. (Υπάρχει οργανισμός που θέλει να ξαναχτίσει στη θέση του την Garnisonkirche  στην οποία έλαβε συμβολικά την εξουσία ο Χίτλερ.) Ένα κομμάτι της πρόσοψης με το ανακηρυγμένο ως πολιτιστική κληρονομιά “Kosmos-Mosaik”, αποτέλεσε το πέρασμα στον κήπο, όπου ο Hasi ετοίμαζε τέσσερα διαφορετικά cocktail shots εμπνευσμένα από την ιστορία του κτιρίου. Οι επιλογές κυμαίνονταν απο μη αλκοολούχα με ξύδι μάνγκο και χυμούς τοπικών φρούτων και έφταναν στην τέταρτη και πιο δυνατή, που αντανακλούσε την ακτιβιστική ιστορία του κτιρίου, αναπαράγοντας ήπιο εφέ κοκαΐνης με υλικά όπως μαύρο ρούμι 8 ετών και ταυτόχρονο μάσημα κόκου καφέ.

 

image

 

Στην συνέχεια, προχωρήσαμε για το ορεκτικό στον πρώτο όροφο στο ατελιέ της Kathrin Ollroge, η οποία είχε πρόσφατα βραβευθεί με τον Ομοσπονδιακό Σταυρό της Αριστείας για το έργο της “Room for Thoughts” σε μέρη της Γερμανίας που βιώνουν κοινωνικές αλλαγές. Δυο σαλάτες σε γυάλινα βαζάκια, με την πρώτη να είναι εμπνευσμένη από τα χρώματα της δουλειάς της και είχε τοπικά ντοματίνια, ροδάκινο στη σχάρα και μέντα με ροζ αλάτι. Η δεύτερη αντανακλούσε τον εννοιολογικό χαρακτήρα της και περιείχε αγγούρι με παγωμένο γάλα καρύδας, κορίανδρο, λεμόνι και ροζ πιπέρι, που «έσκαγε» στο στόμα.

 

image

 

Για το κυρίως πιάτο εισήλθαμε στο μόλις 2-3 τ.μ. ατελιέ της πολύπλευρης μουσικού Joana “Asia” Waluszko, το οποίο μοιράζεται με τη ζωγράφο Jeanne van Dijk. Η Joana μίλησε για τη συμβολική λειτουργία του χώρου ως το μικρότερο κλαμπ, συνθέτοντας εκείνη τη στιγμή ένα house κομμάτι και λίγο αργότερα ξεσπώντας σε γέλια, άρχισε να τραγουδάει όπερα. Η πικάντικη, αλλά προσιτή προσωπικότητα της αποτέλεσαν έμπνευση για γήινες, αλλά καυτερές γεύσεις με την πατενταρισμένη Geilo sauce. Υπήρχε vegan επιλογή με ψητά λαχανικά και άλλη με βάση κοτόπουλο, όλα ντόπια. Τέλος, λόγω της πολωνικής καταγωγής της προσφέρθηκε μια παραλλαγή μεγάλου πιρόγκι με χοιρινό τοπικής παραγωγής.

 

image

image

 

Στον τρίτο όροφο πια, το επιδόρπιο συνδεόταν με την καλλιτέχνη Simone Westphal  και τη δουλειά της “The Post Mortem Felted Club” (σε συνεργασία με τον Menno Veldhuis). Αποθανόντες καλλιτέχνες που έζησαν για την τέχνη τους όπως ο Keith Haring, επιστρέφουν πίσω στη γη ως ομάδα (μάλλινες κούκλες). Αυτό ήταν πανακότα με υφή μαλλί της γριάς που ταξίδευε στις παιδικές αναμνήσεις και έδινε την αίσθηση αφής των κουκλών και πολύχρωμα petit four από τοπικό φούρνο.

 

image

image

 

Η βραδιά έκλεισε με τέσσερα χωνευτικά long drinks εμπνευσμένα από το ρόλο του κτιρίου στην τοπική κοινωνία. Λόγω του ότι αποτέλεσα μέρος αυτού έστω και για λίγο, σε ένα από τα ποτά προστέθηκε λικέρ Μαστίχας Skinos.

 

image

 

Τα αποτελέσμα επιβεβαίωσε πανηγυρικά τις αρχικές υποθέσεις. Το project έφερε μαζί δημιουργούς γεύσεων και καλλιτέχνες, ενώ είχε λίστα αναμονής από τη δεύτερη κιόλας μέρα λανσαρίσματος παρόλο που διπλασιάστηκαν οι θέσεις συμμετοχής. Οι μισοί συμμετέχοντες ήρθαν από το Βερολίνο, γεγονός σημαντικό, μιας και η γαστρονομία/νυχτερινή ζωή του περιφερειακού Πότσνταμ από μόνα τους, δεν αποτελούσαν κίνητρο επίσκεψης.

 

image

 

Θετικό υπήρξε το αποτέλεσμα και για τους συμμετέχοντες καλλιτέχνες, μιας που πέρα από τα αιτήματα για επανάληψη του εγχειρήματος είχαν την δυνατότητα να μιλήσουν για τη δουλειά τους σε δημοσιογράφους (π.χ. από το Guardian) και εκπροσώπους της τοπικής αυτοδιοίκησης που ήταν παρόντες στην εκδήλωση.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ