Ρεπορτάζ

4ο The Balkans International Wine Competition

Ο Edoardo Miroglio.
01/05
{
}

«Εδώ είναι Βαλκάνια, δεν είναι παίξε γέλασε» τραγουδούσε στον Μπάλο ο Σαββόπουλος και το Balkans International Wine Competition, στην 4η διοργάνωσή του, δείχνει ότι δεν αστειεύεται. Πρωτίστως με την επιτροπή του.

 

Julia Harding (Aγγλία), Rod Smith MW (Γαλλία), Roberto Lepori (Ιταλία) και 9 ακόμη επιφανείς κριτές οίνου δοκίμασαν τα κρασιά υπό την επίβλεψη του Προέδρου Κωvσταντίνου Λαζαράκη MW.

 

Στον διαγωνισμό μπορούν να συμμετέχουν χώρες από την Βαλκανική χερσόνησο, Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη και την Μαύρη Θάλασσα. Η μέθοδός του είναι πιο κοντά στη σχολή της Αυστραλίας παρά στου OIV (International Organization of Wine and Vine). Όπως εξήγησε ο Κ. Λαζαράκης MW το μοντέλο αυτό ελαχιστοποιεί τις πιθανότητες ‘κακοδικίας’ σε ένα κρασί. Ο υπεύθυνος του κάθε πάνελ κριτών αλλάζει τη σειρά δοκιμής σε κάθε κριτή. Οι κριτές δοκιμάζουν τουλάχιστον 3 φορές κάθε κρασί έχοντας περισσότερο χρόνο από τα συνηθισμένα 1-5 λεπτά. Δεν βαθμολογούν χωριστά τα στοιχεία του κρασιού αλλά το κρίνουν συνολικά. Όσα επιλεγούν για χρυσό μετάλλιο δοκιμάζονται ξανά για την επιλογή των Trophies και του Grand Trophy.

 

Φέτος η επιτροπή είχε να διαλέξει ανάμεσα σε400 ετικέτες από Βουλγαρία, Σερβία, Ελλάδα, Τουρκία, Σκόπια, Ρουμανία, Κροατία αλλά και την Αμπχαζία, που εμφανίστηκε για πρώτη φορά με τα κρασιά της. Παράλληλα με τον διαγωνισμό πολλά οινοποιεία συμμετείχαν με περίπτερα στο Grand Hotel της Σόφιας για μια οινική δοκιμή ανοιχτή στο κοινό. Από την Ελλάδα έλαβαν μέρος η Οινοποιητική Μονεμβασιάς, τα Wines of Athens (Μάρκου, Μυλωνάς, Κοκοτού, Παπαγιαννάκος, Φράγκου) και το Οινογέννεσις.

 

image

Ο Edoardo Miroglio.

 

Ο Mr Sparkling

Αναμφισβήτητα ο μεγάλος νικητής του BIWC είναι ο Edoardo Miroglio, από την Bουλγαρία. Το αφρώδες Special Edition 2005 από Pinot Noir και Chardonnay μοιράστηκε το Grand Trophy με το Οινοποιείο Matalj από τη Σερβία, πήρε Τrophy ως το καλύτερο αφρώδες και Χρυσό μετάλλιο. Ο Miroglio όμως πήρε 4 ακόμη Χρυσά, 2 για αφρώδη, 1 για Chardonnay κι 1 για Mavrud, την κόκκινη ποικιλία της Βουλγαρίας.

 

Tην επομένη της βράβευσης χαμογελαστός μας μίλησε για τις Ιταλικές του ρίζες και το οινοποιείο που βρίσκεται στη μέση της διαδρομής μεταξύ Πύργου-Φιλιππούπολης. «Όταν το 2000 φυτεύαμε τα αμπέλια εστιάσαμε στις βόρειες ποικιλίες καθώς οι άλλες δεν ωρίμαζαν καλά. Pinot Noir για κόκκινα και αφρώδη, Chardonnay, ενώ πειραματιστήκαμε πολύ με γηγενείς ποικιλίες όπως το Melnik, που στην περιοχή μας δεν πήγε καλά, το Rubin και το Mavrud που έχει προοπτικές. Τώρα όμως το κλίμα άλλαξε, άρα μήπως είναι καιρός ποικιλίες του νότου;» αναρωτιέται γελώντας.

 

Ο Edoardo Miroglio, με εργοστάσια υφαντουργίας σε Ιταλία και Βουλγαρία, παράγει ετησίως 2 εκ φιάλες, έχει στραφεί στη βιολογική καλλιέργεια και παραμένει φανατικός των αφρωδών κρασιών

 

Η επέλαση…. των Ελλήνων

Η Ελληνική πλευρά είχε επίσης το μερίδιό της στον BIWC με 2 μεγάλα βραβεία. Το βραβείο για τον καλύτερο λευκό, ξηρό οίνο, από γηγενή ποικιλία πήρε το Ασύρτικο βαρέλι 2014 του Σιγάλα και το αντίστοιχο για κόκκινο οι ‘300’ της Οινοποιητικής Μονεμβασιάς 2006 από Αγιωργίτικο-Μαυρούδι.

 

Συνολικά 18 Ελληνικά οινοποιεία βραβεύτηκαν δρέποντας 13 Χρυσά μετάλλια (Αβαντίς, Μεθυμναίος, Παπαγιαννάκος, Σιγάλας, Κ. Λαζαρίδης, Παυλίδης, Κυρ-Γιάννη, Οινοποιητική Μονεμβασιάς) 27 Ασημένια και 24 Χάλκινα. Το εντυπωσιακό όμως συνέβη στα περίπτερα των Ελληνικών οινοποιείων όπου το κοινό δοκίμαζε, εντυπωσιαζόταν με την ποιότητα των κρασιών και ρωτούσε για τιμές και αν εισάγονται στην Βουλγαρία. Την δεύτερη ημέρα ένα μεγάλο μέρος των εκθετών από άλλες χώρες ερχόταν να δοκιμάσει τα κρασιά των Ελλήνων καθώς είχαν πληροφορηθεί από συναδέλφους τους για την εξαιρετική δουλειά που γίνεται, ιδίως στα λευκά.

 

Εμείς κι οι … γείτονες

Τα ελληνικά οινοποιεία βρίσκονταν στην ίδια πτέρυγα με τα 8 τουρκικά από την χερσόνησο της Καλλίπολης. Η Τουρκία πήρε 11 Ασημένια μετάλλια, 12 Χάλκινα και Χρυσό για τον επιδόρπιο οίνο του οινοποιείου Arcadia του 2013. Παράγεται από Sauvignon Blanc που προσβάλλεται από βοτρύτη, αλλά δυστυχώς κανείς δεν μπόρεσε να το δοκιμάσει καθώς δεν κυκλοφορεί στην αγορά.

 

Δοκιμάσαμε όμως την ποικιλία Narince με ανθικά αρώματα και το ενδιαφέρον blend Albarigno-Narince του οινοποιείου Camlija, που πήρε Ασημένιο. Το Papaskarasi από το ίδιο οινοποιείο, όπως εξήγησε ο ιδιοκτήτης Moustafa Camlica, είναι κόκκινη ποικιλία της Θράκης, που στην Ελλάδα έχει το όνομα Καράπαπας. Βιολετί ανταύγειες, αρώματα τζίτζερ, μοσχοκάρυδου, ελαφρά τονισμένη οξύτητα και μέτριο σώμα.

 

Άλλο σπάνιο κρασί που βραβεύτηκε με το Trophy για το γλυκό κρασί, ήταν του οινοποιείου Cotnari από τη Ρουμανία. Η χρονιά του 1984 από την ποικιλία Grasa de Cotnari έδωσε ένα εξαιρετικό, φινετσάτο κρασί με σκούρο κίτρινο χρώμα και γλυκά αρώματα βερύκοκου και ξηρών καρπών. Ευτυχώς μετά την τελετή απονομής κυκλοφόρησε ένα μπουκάλι για δοκιμή. Το οινοποιείο Cotnari απέσπασε άλλα 3 βραβεία για γλυκά κρασιά.

 

Η Σερβία μας εξέπληξε. Το οινοποιείο Matalj κέρδισε Trophy και μοιράστηκε το Grand Trophy καλύτερου κόκκινου με το Cabernet Sauvignon 2012 ενώ το Podrum Janko πήρε Trophy καλύτερου λευκού με το Sauvignon Blanc του 2013.

 

Η ιδρυτής του διαγωνισμού Galina Niforou, οινολόγος με MBA of Marketing& Managemnet στο Bordeaux, ήταν χαρούμενη που όλο και περισσότερος κόσμος στρέφει την προσοχή στα κρασιά των Βαλκανίων. Με άψογα ελληνικά είπε: «Ο Κωνσταντίνος Λαζαράκης πίστεψε από την αρχή στην ιδέα και δουλέψαμε σκληρά για να φτάσουμε εδώ. Για το 2016 κι άλλες χώρες ζητάνε να φιλοξενήσουν τον διαγωνισμό κι έχουμε πρόταση από τους Financial Times για συνδιοργάνωση. Θέλουμε τα Βαλκανικά κρασιά να γίνουν γνωστά σε ευρύτερες αγορές, γιατί το κρασί καταργεί τα σύνορα και χτίζει γέφυρες.

 

«Σε τούτα τα Βαλκάνια, σε τούτο τον αιώνα, συνάντησα τους φίλους μου μια νύχτα του χειμώνα» "Μπάλλος" 1971

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ