Ρωξάνη Μάτσα: Επαναπροσδιορίζοντας το Syrah

{
Φωτογραφίες ΆΚΗΣ ΟΡΦΑΝΙΔΗΣ
}

Δοκιμάσαμε όλες τις εσοδείες του εκπληκτικού, «ελαχίστων παρεμβάσεων» Syrah without sulfites της Ρωξάνης Μάτσα και τα ποτήρια γέμισαν με συμπυκνωμένη δροσιά.

Ο συνηθισμένος οινοποιητικός «ερυθρός» δρόμος είναι γεμάτος με θειώδη και καινούργιο μικρό βαρέλι, όμως η Ρωξάνη Μάτσα και η αμπελουργική και οινολογική ομάδα της «Μπουτάρη Οινοποιητική» δείχνουν για μία ακόμη φορά πόσο σπουδαία πράγματα μπορεί να επιτύχει κανείς πηγαίνοντας κόντρα στο ρεύμα και στον μιμητισμό.

 

Έτσι, η παθιασμένη καλλιέργεια του ιστορικού κτήματός της στην Κάντζα δίνει περίπου 2,5 κιλά ανά πρέμνο εξαιρετικού καρπού, που, χωρίς θειώδη και χωρίς καθόλου παρουσία βαρελιού, μετουσιώνεται σε ένα από τα δύο κορυφαία (κατά την άποψή μου) Syrah της χώρας.

 

Το Collection του Κτήματος Αβαντίς είναι η απόλυτη έκφραση του συμβατικού δρόμου, όμως το Syrah της Ρωξάνης επαναπροσδιορίζει τις έννοιες της ανοιχτοσύνης, του πυκνού, ζουμερού φρούτου και της εξαιρετική δομής, που δεν έχουν την ανάγκη του δρύινου make up για να αναδείξουν τη γοητευτική ομορφιά τους.

 

Πολλοί από τους εκπροσώπους των «φυσικών» κρασιών δεν είναι τίποτε άλλο από φυσικές σαπουνόφουσκες, όμως εδώ έχουμε ένα ορθάνοιχτο παράθυρο στην ωραιότερη θέα πυκνού, ζουμερού φρούτου, αλλά και μια ισχυρή δομή που διαθέτει όλα τα εφόδια για μια δεκάχρονη παλαίωση. Ισως μάλιστα κάποιοι να με θεωρήσουν ιερόσυλο, ωστόσο η ηδονιστική αίσθηση της αρωματικής φρεσκάδας μού έφερε στη μνήμη την αλησμόνητη μύτη του Musigny από τον De Vogue, ενός από τα λίγα κρασιά του οποίου το άρωμα ανά πάσα στιγμή μπορώ να φέρω στο μυαλό μου.

 

Στα συν, η αξιομνημόνευτη (για τέτοιου τύπου κρασί) συνέπεια στο χαρακτήρα αλλά και η καθαρότητα από το πρώτο λεπτό που πέφτει στο ποτήρι, παρόλο που μια δίωρη μετάγγιση θα προσθέσει επιπλέον πόντους ευχαρίστησης. Στα μείον, η επιλεκτικότητά του για το ποτήρι στο οποίο θα βρεθεί, με την πανύψηλη αλλά σχετικά στενή τουλίπα Vinum Syrah της Riedel να προσδίδει στο κρασί ασύγκριτο βάθος και διαστρωμάτωση. Ομως, μια Lamborghini δικαιούται ένα κορυφαίο λάστιχο, και το ελαχίστων παρεμβάσεων κρασί της Ρωξάνης Μάτσα, η Huracan των ελληνικών Syrah, δικαιούται ένα ανάλογο ποτήρι.

 

2010Ποιος είπε ότι τα φυσικά κρασιά δεν παλαιώνουν; Ζωντανό, φρέσκο φρούτο είναι πυκνά τακτοποιημένο στο ποτήρι, με αγριοκέρασα και μύρτιλα μαζί με σοκολάτες και άγγιγμα φίνου δέρματος. Το στόμα είναι γλυκόπιοτο από την αρχή έως το τέλος, ενώ οι τανίνες σκέτο βελούδο! Απολαύστε το έως το 2019. (****)

 

2012Πυκνό, γλυκό, μεθυστικό το ’12, με νότες από καραμέλες Halls να συμπληρώνουν αυτές του σιροπιού βύσσινο. Γλυκό και το ξεκίνημα, ωστόσο μετά το στόμα αποκτά αυστηρότητα, φρέσκο flavor και σφιχτοδομημένες ποιοτικές τανίνες, που χρειάζονται χρόνο για να μαλακώσουν. Ανοίξτε το από το 2020. (****)

 

2013 Οσο τα αμπέλια παλαιώνουν, τόσο η συμπύκνωση στη μύτη γίνεται ακόμη πιο εντυπωσιακή! Πανδαισία από κασίς και βατόμουρο καρυκεύεται με ολόφρεσκο μαύρο πιπέρι. Εξίσου πιπεράτο είναι και το στόμα, όμως τα επιμέρους στοιχεία είναι ισορροπημένα, αλλά προς το παρόν ασύνδετα. Σίγουρα ένα κρασί για μία δεκαετία. (****½)

 

2014Ακόμα ερμητικά κλειστό στη μύτη, πλην απίστευτα συμπυκνωμένο, το ’14 βάζει λίγο εστραγκόν δίπλα στα αρώματα κασίς και βατόμουρου. 14 αλκοολικοί βαθμοί και 6,7 gr/lt οξύτητα διδάσκουν ισορροπία, το πιπεράτο flavor σκάει σαν βόμβα, αλλά η άγουρη αίσθηση στην επίγευση εκλιπαρεί για 10χρονη παλαίωση. (****½)

 

2015Σαν να έχεις βάλει ένα Beaujolais Nouveau στον επιταχυντή του Stern είναι αυτό το κρασί, με τόνους βατόμουρου, μύρτιλου, γιασεμιού και μπανάνας να ξεπηδούν από το ποτήρι! Το αρχικό γλυκό νάζι δίνει τη θέση του στο άγριο δάγκωμα των τανινών, ενώ η πίκρα της νιότης θέλει και εδώ διψήφιο αριθμό ετών παραμονής στην κάβα. (****)

Tags syrah
(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ