Πιέρια Ερατεινή

{
Φωτογραφίες ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΒΡΑΜΙΔΗΣ
}

Στους αμπελώνες του Ολύμπου δύο διακεκριμένοι οινολόγοι, o Παύλος Αργυρόπουλος και ο Ανδρέας Πάντος, συνδυάζουν την επιστήμη με την εμπειρία δημιουργώντας κρασιά με χαρακτήρα και άποψη.

Οι αμπελώνες του κτήματος απλώνονται έξω από τον Κολινδρό, στους πρόποδες του Ολύμπου. Τα αμπέλια βρίσκονται στους λόφους γύρω από το μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου, όπου τα Πιέρια όρη καταλήγουν στον Θερμαϊκό κόλπο».

 

Ο οινολόγος Παύλος Αργυρόπουλος μιλάει με πάθος και αληθινή αγάπη για το Κτήμα Πιερία Ερατεινή, το οποίο δημιούργησε το 2006 μαζί με τον Ανδρέα Πάντο, επίσης διακεκριμένο οινολόγο. Είχαν προηγηθεί πολλά χρόνια σπουδών, αλλά και από πρώτο χέρι εντρύφηση στα μυστικά του κρασιού και στην παραγωγή, για να δημιουργηθούν οι καλοστοιχισμένοι αμπελώνες του Κολινδρού, τα περίφημα κρασιά, τα βραβεία και οι διακρίσεις. «Δίνουμε βαρύτητα στο συνδυασμό της επιστήμης και της εμπειρίας, που είναι τα δύο όπλα μας. Η δημιουργία του κτήματος δεν ήταν μια επιχειρηματική συγκυρία», ήταν από τα πρώτα λόγια του Παύλου Αργυρόπουλου.

 

Μια ενδιαφέρουσα πορεία

 

Ο ίδιος σπούδασε χημικός κι έπειτα έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Μονπελιέ και στο Μπορντό. Στη Γαλλία ρουφά γνώσεις και εμπειρίες, γυρίζει τα κτήματα όλης της χώρας, γνωρίζει αμπελουργούς, μελετά και συγκρίνει στην πράξη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του μικροκλίματος και του εδάφους με τη γεύση και το άρωμά τους στο ποτήρι. «Εκεί είναι ο καθρέφτης, ο αμπελουργός δεν μπορεί παρά να σου πει την αλήθεια. Ηταν σπουδαία εμπειρία να υπάρξω σε έναν κόσμο με τόσο συμπυκνωμένη γνώση για το κρασί και το αμπέλι», σημειώνει. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα, σκέφτεται αρχικά να ακολουθήσει ακαδημαϊκή καριέρα, όμως προσλαμβάνεται σε μεγάλη εταιρεία στον αμπελουργικό και οινολογικό κλάδο, φτάνοντας «μετά από 23 τρύγους» να γίνει διευθυντής παραγωγής.

 

Φυτεύοντας στον Κολινδρό

 

Το 2006 ο Παύλος Αργυρόπουλος αποφάσισε να κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα, από κοινού με τον Ανδρέα Πάντο, ο οποίος μέχρι τότε διηύθυνε το τμήμα ποιοτικού ελέγχου μεγάλης εταιρείας. Αρχικά επέλεξαν με αυστηρά κριτήρια τον Κολινδρό Πιερίας για να φυτέψουν τα αμπέλια τους. Στις ίδιες πλαγιές απλωνόταν παλαιότερα το πιο σημαντικό αμπελοτόπι της περιοχής. Το έδαφος είναι αμμοαργιλώδες με σημαντική περιεκτικότητα σε ανθρακικό ασβέστιο. Σε μικρό βάθος υπάρχει χοντρή κροκάλα, που φιλτράρει το νερό της βροχής και αντίστροφα αναβλύζει νερό. Η εδαφική σύσταση και οι μικρές στρεμματικές αποδόσεις δίνουν φινέτσα στο σταφύλι. Το κτήμα περιβάλλει δάσος και το κλίμα έχει έντονα χαρακτηριστικά βουνού. «Είναι ξηρό, υγιεινό. Σε υψόμετρο 400 μέτρων. Η περιοχή δροσίζεται από ένα νότιο αέριο ρεύμα, το οποίο έρχεται από τον Ολυμπο και οι ντόπιοι το αποκαλούν Λυμπιάτη. Ετσι, οι χειμώνες είναι ψυχροί και τα καλοκαίρια δροσερά».

 

image

 

«Το κρασί είναι έννοια»

 

Στις πλαγιές του κτήματος των 150 στρεμμάτων που «βλέπουν» βορειοανατολικά θάλασσα και Θεσσαλονίκη, φυτεύτηκαν οι λευκές ποικιλίες (Ασύρτικο, Chardonnay), στις δυτικές πλαγιές προς το βουνό οι ερυθρές (Ξινόμαυρο, Syrah, Cabernet Sauvignon και Κολινδρινό, παλιά τοπική ποικιλία), στα πιο αμμώδη εδάφη η Μαλαγουζιά κ.ο.κ. Η καλλιέργεια είναι βιολογική. «Το μεγάλο μυστικό είναι στη συμπύκνωση. Θυσιάζουμε την ποσότητα για την ποιότητα», σημειώνουν οι οινοποιοί. Η ετήσια παραγωγή φτάνει σήμερα τις 50.000 φιάλες, με στόχο τις 70.000 σε ορίζοντα δεκαπενταετίας. Το 50% της παραγωγής εξάγεται σε ΗΠΑ, Γερμανία, Βέλγιο, Ολλανδία, Κύπρο.

 

«Το κρασί είναι έννοια. Δεν οινοποιούμε ένα κρασί, δημιουργούμε ένα κρασί», σημειώνει ο Παύλος Αργυρόπουλος, έχοντας δίπλα του τις δύο κόρες του, τη Φανή (με σπουδές στο Wine Management στον διεθνή οργανισμό οίνου OIV στο Παρίσι και στο Μπορντό) και τη Χλόη (με σπουδές Οινολογίας και Αμπελουργίας στο Supagro του Μονπελιέ). Ολοι μαζί συνθέτουν μια ομάδα με διαφορετικές γενιές και φωνές που αποτυπώνονται και στη φιλοσοφία του κτήματος.

 

Γαστρονομική Πιερία

 

Η συζήτηση πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω, λέγοντας ότι ζητούμενο για τοπικές κοινωνίες, όπως της Πιερίας, όπου όμως παράγονται υψηλής ποιότητας αγαθά, είναι η σύνδεση των επιχειρηματικών προσπαθειών και η ανάδειξη του τόπου μέσα από τη γαστρονομία.

 

«Στην Πιερία έχουμε περίφημα όστρακα, τυριά, κρέας μαύρου χοίρου, μεγάλα κρασιά, ακόμη και τρούφα. Αρκεί να προσέξει κανείς το πάθος των ανθρώπων που αγαπούν τον τόπο τους και παράγουν στο υψηλότερο δυνατό επίπεδο, ώστε να διαπιστώσει τις ευκαιρίες που ανοίγονται», λέει ο Παύλος Αργυρόπουλος. «Θέλουμε να φέρουμε κόσμο στον Ολυμπο, στους αμπελώνες μας, να ονειρευτεί αυτό που γινόταν παλιότερα εκεί, αλλά και να δει αυτό που γίνεται τώρα, ώστε να βιώσει τη διαχρονικότητα του τόπου».

 

Τα κρασιά του κτήματος.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ