Οταν το κρασί γίνεται γυναικεία υπόθεση

{
Φωτογραφίες ΈΦΗ ΠΑΡΟΥΤΣΑ, ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΖΑΒΟΣ
}

Από τη Μακεδονία μέχρι την Κρήτη επτά κυρίες του οίνου μας αφηγούνται την ιστορία τους.

Μαρία Ταμιωλάκη, Μπορντολέζικος αέρας στο Χουδέτσι Από τα château Haut-Brion και Malartic-Lagraviere, όπου εργάστηκε η Μαρία, αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στη Βιολογία και την Οινολογία στο Πανεπιστήμιο του Μπορντό, επέστρεψε στην Κρήτη, στο οικογενειακό οινοποιείο Ταμιωλάκη. Πολύ σύντομα, ανέλαβε μαζί με τον σύζυγό της, Δημήτρη Μανσόλα, τα ηνία του οινοποιείου, που σήμερα ονομάζεται Ρους, εκφράζοντας τη συνεχή εξέλιξη των πραγμάτων.

 

«Μας ενδιαφέρει πολύ το “στόμα” του κρασιού. Αγαπάμε ιδιαίτερα τα κρασιά που είναι γεμάτα και δομημένα». Το λευκό Skipper είναι το πρώτο κρασί που σύστησε το Βιδιανό στο οινόφιλο κοινό, μέσα από το χαρακτηριστικό χαρμάνι του με το Πλυτό. «Εξακολουθεί και σήμερα να αποτελεί το σήμα κατατεθέν του οινοποιείου μας. Εξ ου και Skipper, δηλαδή καπετάνιος… Αυτός είναι ο λόγος που του έχω αδυναμία. Τη φρέσκια εκδοχή του απολαμβάνω με ψάρι στη σχάρα, ενώ την παλαιωμένη, με ποικιλία τυριών ή, όταν έχω την ευκαιρία, με φουα-γκρά».

 

image

 

Ελένη Κεχρή, «Είμαι... Ερωτευμένη με τη ρετσίνα» Μέσα στο 2015 η ρετσίνα της οικογένειας Κεχρή κατέκτησε τρία ακόμη βραβεία σε διεθνείς διαγωνισμούς. Τι καλύτερο για δώρο δέκατων γενεθλίων για το «Δάκρυ του Πεύκου»! «Είμαι πολύ υπερήφανη γι’ αυτό το κρασί και σχεδόν “ερωτευμένη” μαζί του για τη βαθιά ελληνικότητά του. Εξακολουθεί να με εκπλήσσει με τις δυνατότητες παλαίωσης και την ευελιξία του σε γαστρονομικούς συνδυασμούς. Πίστεψα σε αυτό από την πρώτη στιγμή, πριν καν βγει στην κατανάλωση η πρώτη σοδειά, το 2005». Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Μπορντό, με πτυχίο στην Οινολογία, η Ελένη επέστρεψε στη Θεσσαλονίκη, μένοντας όμως έκτοτε πιστή στο μπορντολέζικο πρωτόκολλο. Περιγράφοντας την αγάπη της για τα κόκκινα κρασιά μακράς εκχύλισης και παλαίωσης, τονίζει πως το στυλ που προτιμά είναι τα πολύπλοκα κρασιά των παραδοσιακών οινοπαραγωγών χωρών.

 

image

 

Λουίζα Ντούγκου, «Ο αμπελώνας της Ραψάνης είναι μεγάλη τύχη για έναν οινοποιό» Αφού ολοκλήρωσε τις σπουδές της στην Ιταλία, στο τμήμα Αμπελουργίας - Οινολογίας του Πανεπιστημίου της Udine, η Λουίζα επέστρεψε στον τόπο της στη Λάρισα, και από το 2006 έχει καθοριστικό ρόλο στο οικογενειακό οινοποιείο Ντούγκου.

 

Σερβίρει στα ποτήρια μας τη Ραψάνη Old Vines -βαθμολογημένη πρόσφατα από τον Robert Parker με 90 βαθμούς- και όλο ευγνωμοσύνη λέει: «Εχουμε την τύχη να βρισκόμαστε στον ευλογημένο τόπο της Ραψάνης, όπου τα πετρώδη, πλούσια σε οργανική ουσία εδάφη σε συνδυασμό με το ιδανικό μικροκλίμα δίνουν μια άλλη διάσταση στην καλλιέργεια του Ξινόμαυρου. Το Old Vines προέρχεται από αμπελώνα 60 ετών, είναι πολύπλοκο στη μύτη αλλά και στο στόμα, με έντονα βοτανικά στοιχεία και ζωηρό κόκκινο φρούτο. Απαιτεί τη συνοδεία φαγητού - ιδανικά, αρνιού στη σούβλα ή στο φούρνο». Το πιο πρόσφατο νέο της είναι η δημιουργία του limited edition Μεθ’ Υμών 20, ενός multivintage magnum, χαρμάνι των Μεθ’ υμών 7 και Μεθ’ Υμών Οψιμο.

 

image

 

Εριφύλη Παρπαρούση, «Μέγιστη… καινοτομία η οινοποίηση με γηγενείς ποικιλίες» Ηταν 1993 όταν η Εριφύλη επέστρεψε από τις σπουδές της ως τεχνικός αμπελουργίας - οινοτεχνίας, στο οικογενειακό Οινοποιείο Παρπαρούση, όπου μέχρι και σήμερα αφιερώνει όλη της την ενέργεια στην παραγωγή των εκλεκτών οίνων του κτήματος. «Θέλω τα κρασιά να εκφράζουν 100% την ποικιλία, τον τόπο και το οικοσύστημα του αμπελώνα. Θέλω να βγάζω όσο μπορώ το χαρακτήρα τους και να είναι μοναδικά. Δουλεύω με γηγενείς ποικιλίες και αυτή είναι η μέγιστη… καινοτομία! Μου αρέσουν τα κρασιά του “παλαιού κόσμου”, οι μακρές εκχυλίσεις και η χρήση των γαλλικών βαρελιών για τη φινέτσα τους. Θέλω το κρασί να “ανοίγει” αφού αναπνεύσει και να εξελίσσεται γευστικά». Οπως ακριβώς δηλαδή συμβαίνει με το Ταώς, την κορυφαία έκφραση ξηρής Μαυροδάφνης, που «όταν χειμωνιάζει, μαζεύω την παρέα, ετοιμάζω ζυμαρικά με άγρια μανιτάρια και τα απολαμβάνουμε συνδυαστικά».

 

image

 

Εμμανουέλα Πατεριανάκη, «Βιολογική οινοποίηση, ακόμη και με σταφύλι συμβατικό» Επιστρέφοντας στην πατρίδα της, το Ηράκλειο της Κρήτης, με το πτυχίο Οινολογίας από τα ΤΕΙ Αθήνας, ανέλαβε μαζί με την αδελφή της, Νίκη, τα ηνία του Κτήματος Πατεριανάκη. «Θεωρώ ότι ο σεβασμός στη γη μεταφέρεται στον οίνο, με την πληθώρα και την πολυπλοκότητα των πρωτογενών αρωμάτων. Προσωπικά, υιοθετώ τη βιολογική οινοποίηση σε όλα τα στάδια της παραγωγής, ακόμη και στα μη βιολογικά σταφύλια, με σκοπό να παραγάγω ποιοτικά, μοναδικά και υγιεινά κρασιά». Στο τέλος της μέρας απολαμβάνει ένα ποτήρι από το ολοκαίνουργιο, αρωματικό Local Treasures Μοσχάτο Σπίνας, «το οποίο μπορώ να καταναλώσω χωρίς φαγητό. Οι κυρίαρχες και γλυκές νότες του Μοσχάτου στη μύτη και οι λεπτές γεύσεις στο στόμα είναι ιδανική επιλογή για να ακούσω μουσική, να ζωγραφίσω ή να διαβάσω».

 

image

 

Μάγδα Καριπίδη, «το κρασί φτιαχνεται μέσα στον αμπελώνα» Στα Βούναινα, λίγο έξω από τη Λάρισα, εκεί όπου βρίσκονται οι ιδιόκτητοι βιολογικοί αμπελώνες και το οινοποιείο της οικογένειάς της, η Μάγδα εφαρμόζει από το 2009 τις γνώσεις που αποκόμισε από τις σπουδές της στο ΤΕΙ Αθήνας, στην Οινολογία και Τεχνολογία Ποτών. «Κάθε χρονιά είναι διαφορετική και έτσι αντιμετωπίζεται μέσα στο οινοποιείο», λέει η ίδια, ξεκαθαρίζοντας πως «το κρασί φτιάχνεται μέσα στον αμπελώνα και οι καινοτόμοι αποφάσεις συνυπολογίζονται πάντα με σεβασμό στην παράδοση αλλά και στο μικροκλίμα στο οποίο δραστηριοποιούμαστε».

 

Η αδυναμία της είναι το «δύσκολο Nebbiolo, που με την κάθε γουλιά του σε προκαλεί». Εδώ κι ένα χρόνο, ωστόσο, στην γκάμα του οινοποιείου έχουν προστεθεί δύο πολλά υποσχόμενα καινούργια κρασιά: ένα ανοιχτόχρωμο ροζέ από Sangiovese και ένα ερυθρό παλαίωσης Cabernet Sauvignon.

 

image

 

Ιωάννα Τσιλιλή, «Ολα ξεκίνησαν με ένα Rosé gastronomique» «Εχω συνδεθεί συναισθηματικά με το Κτήμα Θεόπετρα Ροζέ, το πρώτο προϊόν της εταιρείας που δημιούργησα, στον τρύγο του 2011, αποκλειστικά μόνη μου. Ξεκίνησε καθαρά ως πείραμα, αλλά την πρώτη χρονιά κυκλοφορίας του απέσπασε το Grand Medaille d’ Or στον διεθνή διαγωνισμό Concours Mondial de Bruxelles. Στη Γαλλία, τα ροζέ κρασιά αυτού του είδους ονομάζονται “Rosé gastronomique”, δηλαδή Ροζέ φαγητού», μας λέει. Πρόκειται για ένα ροζέ εκφραστικό κρασί που η Ιωάννα παρομοιάζει με φρουτώδες μαλακό ερυθρό στη θηλυκή εκδοχή του, ιδανικό για να συνοδεύσει από σαλάτες και θαλασσινά μέχρι πιάτα εξωτικά και επιδόρπια σοκολάτας.

 

Η νεαρή χημικός μηχανικός, υπεύθυνη οινολόγος, master distiller και Product Manager στην οικογενειακή Οινοποιία-Αποσταγματοποιία Τσιλιλή, εξομολογείται πως τελευταία ασχολείται με πάθος με τη δημιουργία αφρωδών οίνων.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ