Brian Julyan: «Tο ελληνικό κρασί χρειάζεται µάρκετινγκ υψηλότερου επιπέδου»

{
}

Ο Brian Julyan, συγγραφέας επιτυχημένων βιβλίων και πάνω απ’ όλα δάσκαλος, ανήκει στην κατηγορία των ανθρώπων που, αθόρυβα και μεθοδικά, δουλεύουν για το δώρο του Βάκχου.

Ηγετική φυσιογνωμία στον διεθνή χώρο του κρασιού, ο Brian Julyan είναι ευρύτερα γνωστός με την ιδιότητά του ως ιδρυτής και ψυχή του Court of Master Sommelier (CMS). Μια σχολή που εκπαιδεύει σε ανώτατο επίπεδο οινοχόους απ’ όλο τον κόσμο, εφοδιάζοντάς τους με το δίπλωμα του Master Sommelier, που μαζί με το Master of Wine είναι τα πιο αναγνωρίσιμα και σεβαστά διπλώματα στο χώρο του κρασιού διεθνώς. Μια σχολή δύσκολη και απαιτητική, αν σκεφτεί κανείς ότι από το 1977 που ξεκίνησε η λειτουργία της έως σήμερα τον τίτλο του MS κατέκτησαν μόνο 203 οινοχόοι σε όλο τον πλανήτη.

 

Τον συναντήσαμε σε μία από τις επισκέψεις του στην Αθήνα με την ευκαιρία των εξετάσεων του CMS, που λειτουργεί στη χώρα μας κάτω από την ομπρέλα του WSPC (Wine & Spirits Educational Trust). Σεμνός και γλυκομίλητος, δέχθηκε με χαρά τις ερωτήσεις μας για την εκπαιδευτική του δουλειά αλλά και το κρασί γενικότερα.

 

Πώς αποφασίσατε τη δημιουργία του Court of Master Sommelier;

 

Στα τέλη της δεκαετίας του ’60 διαπιστώσαμε ότι οι άνθρωποι που ασχολούνταν με το κρασί χρειάζονταν εξειδικευμένη εκπαίδευση. Οχι μόνο οι sommeliers, αλλά και όσοι δούλευαν στη διανομή, στην εστίαση, στις κάβες. Θέλαμε να μεταδώσουμε τη γνώση μας και να βοηθήσουμε κι άλλους να πετύχουν όπως εμείς.

 

Τι πιστεύετε ότι προσφέρει αυτή η εκπαίδευση και γιατί είναι απαραίτητη;

 

Σε όλο τον κόσμο ο αριθμός των χωρών αλλά και των οινικών περιοχών που παράγουν ποιοτικά κρασιά έχει αυξηθεί σημαντικά. Αυτό απαιτεί μεγαλύτερο εύρος γνώσεων και, φυσικά, μελέτη από τους σπουδαστές. Ο μέσος καταναλωτής είναι πολύ πιο ενημερωμένος. Η εύκολη πρόσβαση στο Ιντερνετ, τα τηλεοπτικά προγράμματα, βιβλία και περιοδικά για το κρασί τού επέτρεψαν να αποκτήσει γνώσεις υψηλού επιπέδου. Οι πελάτες δείχνουν μεγάλο ενδιαφέρον, επομένως όσοι εργάζονται στο χώρο του κρασιού έχουν να αντιμετωπίσουν καταναλωτές με γνώσεις. Διεθνώς όλο και περισσότεροι εργοδότες ενθαρρύνουν τους sommeliers να διευρύνουν το γνωστικό τους πεδίο. Πολλοί στηρίζουν και χρηματικά το προσωπικό τους για την απόκτηση προσόντων.

 

Ταξιδεύετε σε 4 ηπείρους. Εχετε διαπιστώσει νέες τάσεις στην κατανάλωση και στο εμπόριο κρασιού;

 

Διαφέρουν από χώρα σε χώρα, αλλά σε παγκόσμιο επίπεδο τα αφρώδη και τα ροζέ κρασιά έχουν γίνει ιδιαίτερα δημοφιλή και πήραν μεγάλο μερίδιο της αγοράς. Η επανάσταση, όμως, ήρθε με τα νέα συστήματα συντήρησης οίνων. Το κρασί σε ποτήρι μπορεί να σερβίρεται πια με τη σιγουριά ότι το περιεχόμενο είναι σε άριστη κατάσταση. Αυτό ενθάρρυνε πολλούς να προσφέρουν εξαιρετικές λίστες κρασιών με το ποτήρι και αύξησε τις γνώσεις και την εμπειρία των πελατών, που μπορούν να δοκιμάσουν περισσότερα κρασιά από ό,τι αν παράγγελναν μπουκάλι. Κι άλλη δουλειά για τους sommeliers! (γέλια).

 

Πώς βλέπετε την εικόνα του ελληνικού κρασιού στη διεθνή αγορά;

 

Είναι κάτι που θέλει βελτίωση. Υπήρχαν πάντα κάποια αξιόλογα ελληνικά κρασιά στην αγορά, όμως δεν ήταν γνωστά πέρα από τις ελληνικές κοινότητες και εστιατόρια. Χρειάζεται συμμετοχή σε περισσότερες διεθνείς εκθέσεις αλλά και αύξηση της επισκεψιμότητας των ελληνικών περιπτέρων. Αυτό απαιτεί μάρκετινγκ υψηλότερου επιπέδου. Η βελτίωση της αξιοπιστίας των ελληνικών κρασιών και η εναρμόνιση του συστήματος ταξινόμησης - αξιολόγησης με αυτό της Ε.Ε. δίνουν μεγάλες ευκαιρίες στη διεθνή αγορά.

 

Τι μαθαίνουν οι Master Sommeliers για το ελληνικό κρασί;

 

Οτι μεγάλο μέρος του ελληνικού κρασιού βρίσκεται τώρα στα χέρια καλοεκπαιδευμένων και έμπειρων οινοποιών.

 

Ποιες γηγενείς ελληνικές ποικιλίες προτιμάτε;

 

Από λευκά, το Ασύρτικο -ειδικά τα εξαιρετικά κρασιά της Σαντορίνης-, το Ξινόμαυρο και το Αγιωργίτικο από κόκκινα.

 

Υπάρχει κάποια οινική περιοχή που ξεχωρίζετε για τον ιδιαίτερο τρόπο παραγωγής;

 

Το Carcavelos, μια μικρή αμπελουργική ζώνη στη ΝΔ Πορτογαλία. Σώθηκε από εξαφάνιση χάρη στην παρέμβαση του τοπικού δήμου. Φτιάχνουν το κρασί τους μ’ έναν μοναδικό τρόπο. H μισή ποσότητα μούστου ζυμώνεται κανονικά, ενώ στο υπόλοιπο η ζύμωση σταματά νωρίς. Προστίθεται αλκοόλ από απόσταξη σταφυλιών και τα δύο κρασιά παλαιώνουν μαζί σε δρύινα βαρέλια. Είναι ένας ενισχυμένος επιδόρπιος οίνος, πολύ ξεχωριστός.

 

Η κουβέντα μας τελειώνει με μια δική του δήλωση ευγνωμοσύνης: «Το λέω συχνά. Το κρασί μού έδωσε τα πάντα. Βιβλία, ταξίδια σε όλο τον κόσμο και την ευκαιρία να επεκτείνω τις γνώσεις μου».

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ