Τo επικίνδυνο άνοιγμα των αφρώδων

{
}

Σπουδαίες μεν, επικίνδυνες δε οι φυσαλίδες. Ιδού λοιπόν πως να «απενεργοποιήσετε» αυτές τις νάρκες οινικής απόλαυσης!

 Ανεξαρτήτως προέλευσης, χρώματος και στυλ τα αφρώδη κρασιά αποτελούν έναν από τους ευκολότερους τρόπους να φέρουν το κέφι και το χαλάρωμα στην παρέα, να επισφραγίσουν επιτυχίες και γιορτές αλλά και να προσφέρουν συγκινήσεις γευστικής αρμονίας δίπλα σε φίνα πιάτα. Όμως πίσω από την φαινομενική τους αθωότητα κρύβεται μια …εκρηκτική διάθεση που απαιτεί σύνεση και υπομονή για να δαμαστεί και να μας γαργαλίσει απολαυστικά τον ουρανίσκο.

 

Είναι μεγάλη η πιέση...

 

Οι φυσαλίδες των αφρωδών δεν είναι τίποτα άλλο από διοξείδιο του άνθρακα που έχει εγκλωβιστεί στο κρασί αντί να «εκτονωθεί» στο περιβάλλον κατά τη διάρκεια της ζύμωσης. Φιάλες με αυξημένο πάχος, ειδικός φελλός σε σχήμα μανιταριού και προστατευτικό σύρμα από πάνω του, αναλαμβάνουν να αντιμετωπίσουν την αφόρητη πίεση που ξεπερνά τις 2,5 ατμόσφαιρες, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις αφρωδών από την Καμπανία φθάνει ακόμα και τις 6! Συνεπώς απόλυτη προσοχή απαιτείται προκειμένου οι φυσαλίδες να μεταφερθούν αυτούσιες και με ασφαλή τρόπο στα ποτήρια μας.

 

Προσοχή, προσοχή και πάλι προσοχή!

 

Κατ’ αρχήν το άνοιγμα των αφρωδών πρέπει να λαμβάνει χώρα σε ένα στέρεο τραπέζι πάνω από το οποίο να μην υπάρχει τίποτα (πχ. Φωτιστικό) που να μπορεί να γίνει στόχος του φελλού σε περίπτωση ατυχήματος. Για τον ίδιο λόγο δεν στρέφουμε σε καμία περίπτωση και σε κανένα στάδιο του ανοίγματος τη φιάλη προς κάποιον άνθρωπο, τζάμι, πίνακα κτλ. Η πίεση είναι μερικές φορές τόσο δυνατή που εκτοξεύει τους φελλούς με ταχύτητες άνω των 80χλμ/ ώρα μετατρέποντάς τους σε σφαίρες ικανές να προκαλέσουν σοβαρότατα ατύχημα! Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι αποτελούν μια από τις συνηθέστερες αιτίες για τραυματισμούς των ματιών, ιδιαίτερα κατά τους μήνες των διακοπών!

 

Η αφαίρεση του προστατευτικού σύρματος 

 

Αφού αφαιρέσουμε χωρίς άγχος το καψούλι, ξεκινά το δυσκολότερο στάδιο της αφαίρεσης του προστατευτικού σύρματος κατά την οποία κάποιο χέρι μας θα πρέπει συνεχώς να πιέζει τον φελλό προς τα κάτω. Και όταν λέμε “συνεχώς να πιέζει” εννοούμε “συνεχώς να πιέζει”, αφού μια στιγμιαία απομάκρυνση ή μείωση της δύναμης που εξασκεί, μπορεί να εκτοξεύσει σε κλάσματα δευτερολέπτου το φελλό, ιδιαίτερα αν το αφρώδες είναι κουνημένο από μεταφορά με αυτοκίνητο.

 

Πιέζοντας λοιπόν με τον αντίχειρά μας το άνω μέρος τους φελλού, ξεστρίβουμε με το άλλο μας χέρι το σύρμα και το απομακρύνουμε από τα πλαϊνά του. Εναλλάσσουμε τους αντίχειρές μας (εξασκώντας πάντα πίεση!) ώστε να αφαιρέσουμε το σύρμα και να βρεθούμε με τη φιάλη έτοιμη για το άνοιγμα.

 

image

 

Το άνοιγμα

 

Εκτός από την περίπτωση που έχουμε κερδίσει σε ποδηλατικό γύρο ή αγώνα αυτοκινήτου –τουτέστιν σε κάθε περίπτωση!- σκοπός μας είναι να αφαιρέσουμε τον φελλό με τον μικρότερο δυνατό θόρυβο και το μηδενικό χάσιμο αφρού. Αυτό εξασφαλίζει ότι δεν θα χάσουμε καθόλου από την πίεση και άρα από το διοξείδιο που είναι υπεύθυνο για την μαγεία των αφρωδών. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που στους διαγωνισμούς των οινοχόων –που πάντα περιλαμβάνουν άνοιγμα αφρωδών- τοποθετείται μικρόφωνο δίπλα στο φελλό ώστε η θεατές να ακούσουν και το παραμικρό «φύσημα» που προκαλεί η εκτόνωση της πίεσης!

 

Έτσι παίρνουμε την φιάλη στα χέρια μας και προσέχοντας που έχουμε στραμμένο το λαιμό της αρχίζουμε να στρίβουμε τη φιάλη (και όχι τον φελλό!) με το ένα χέρι ενώ πιέζουμε περισσότερο με το άλλο αφού ο φελλός αρχίζει να έχει μεγαλύτερη τάση για εκτίναξη.

 

Πολύ αργά συνεχίζουμε το στρίψιμο - χωρίς να επαναπαυόμαστε, αφού η «έκρηξη» μπορεί να έρθει βίαια και χωρίς προειδοποίηση - προσπαθώντας παράλληλα να κουνήσουμε λίγο το φελλό προς τα κάτω, ώστε να δημιουργήσουμε μια «χαραμάδα» για την εκτόνωση του διοξειδίου.

 

Όταν νοιώσουμε την πίεση να υποχωρεί τελείως, αφαιρούμε το φελλό και σκουπίζουμε το στόμιο πριν το σερβίρισμα.

 

Το σερβίρισμα

 

Αφού έχουμε καταφέρει τα δύσκολα προσέχουμε μην την πατήσουμε στα εύκολα! Γεμίζουμε τα ψιλόλιγνα ποτήρια το πολύ μέχρι τη μέση αφού ο έντονος αφρισμός μπορεί να οδηγήσει σε υπερχείλιση. Όταν αυτός υποχωρήσει συμπληρώνουμε ακόμα λίγο και συνεχίζουμε μέχρι τη στάθμη που θέλουμε (συνήθως κατά τα ¾). Αν και ένας σοβαρός οινοχόος ποτέ δεν ξαναγυρίζει σε ποτήρι που ήδη έχει σερβίρει, εμείς μπορούμε να προχωρήσουμε στα επόμενα ποτήρια μέχρι ο αφρισμός των πρώτων να υποχωρήσει! 

 

 

Tips!

  • Σε περίπτωση που ο φελλός αρνείται να κουνηθεί κατά το στρίψιμο της φιάλης -πράγμα πολύ σπάνιο- ακουμπάμε πάλι την φιάλη στο τραπέζι και στρίβουμε το φελλό με την βοήθεια μιας ειδικής τανάλιας για αφρώδη. Μετά από 1-2 στροφές συνεχίζουμε κανονικά ξαναπαίρνοντας την φιάλη στα χέρια μας.
  • Η πίεση των ημιαφρωδών κρασιών είναι μικρότερη και για το λόγο αυτό συνήθως διαθέτουν κοινό φελλό. Συνεπώς το άνοιγμα τους γίνεται με κανονικό ανοιχτήρι και το μόνο που έχουμε να προσέξουμε είναι τα αφαιρέσουμε αργά τον τελευταίο πόντο του.
  • Σε περίπτωση που δεν καταναλώσουμε όλη τη φιάλη, την φυλάσσουμε στο ψυγείο μας αφού την κλείσουμε με τα ειδικά πώματα αφρωδών και μόνο. Η τοποθέτηση ενός απλού φελλού θα «διακοσμήσει» με μαθηματική ακρίβεια το ψυγείο μας με μια ωραιότατη τρύπα!

 

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ