Κρασί+τυρί

4 προτάσεις για πλατό τυριών που θα σερβίρετε στο πάρτι σας

01/03
{
Φωτογραφίες ΠΕΤΡΟΣ ΑΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ
}

Τέσσερις προτάσεις για πλατό που θα αναιρέσουν τη δυσκολία κάθε Wine ’n’ Cheese συνδυασμού.

Στη συνείδηση κάθε σοβαρού οινόφιλου, ο συνδυασμός κρασιού και τυριού είναι ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς της απόλαυσης και ο καλύτερος τρόπος για να ολοκληρωθεί μια υψηλού επιπέδου γαστρονομική εμπειρία. Ομως, η μαγεία και η καταστροφή δεν απέχουν πολύ - στην περίπτωσή μας, μάλιστα, η απόσταση είναι ελάχιστη. Γιατί ο κόσμος των τυριών μπορεί να είναι παραδεισένιος, όμως, λόγω λιπαρών, ένα τυπικό πλατό αποτελεί σχεδόν πάντα κόλαση για κάθε κρασί.

 

Εκτός κι αν το κρασί μπορούσε ταυτόχρονα να διαθέτει την αρωματική ένταση ενός Μοσχοφίλερου, την οξύτητα μιας Ρομπόλας, τη γευστική δύναμη ενός Ασύρτικου, τις τανίνες ενός Ξινόμαυρου και τη γλυκιά αίσθηση μιας Μαυροδάφνης! Ομως, αφού αυτό δεν μπορεί να συμβεί ούτε σε ταινία του... James Bond, είναι βέβαιο ότι οποιοδήποτε κρασί θα περάσει δύσκολες στιγμές, τουλάχιστον με τα μισά τυριά που θα βρεθούν πάνω στο τραπέζι μας.

 

Αυτή είναι η σκληρή Wine ’n’ Cheese πραγματικότητα, όσο κι αν η θετική διάθεση των συνδαιτυμόνων γύρω από ένα πλατό τείνει να την παραβλέπει. Μην ανησυχείτε όμως. Ο παράδεισος δεν είναι ανάγκη να περιμένει, αρκεί να ακολουθήσουμε τον σωστό δρόμο για να φτάσουμε σε αυτόν. Αντί, δηλαδή, να προσπαθούμε μάταια να βρούμε ένα κρασί για τα τυριά μας, θα ετοιμάσουμε το κατάλληλο πλατό με βάση το κρασί που αποφασίσαμε να πιούμε.


1. Eλαφριά, ξηρά λευκά

 

Κρασί: Ενα φρέσκο Μοσχοφίλερο, μια ελαφριά Μαλαγουζιά, ένας ορεινός Ροδίτης, μια πρωτοκλασάτη Ρομπόλα, ένα τραγανό Sauvignon Blanc, ακόμη και ένα ξηρό Μοσχάτο.

 

Τυρί: Ταιριάζουμε την ελαφράδα και τη φρεσκάδα του κρασιού με ανάλογα χαρακτηριστικά των τυριών. Μια φρέσκια ξινομυζήθρα ή γαλοτύρι, ένα καλό ανθότυρο και ένα γεμάτο χαρακτήρα κατίκι από το Δομοκό δεν μπορούν παρά να έχουν κυρίαρχη θέση σε ένα τέτοιο πλατό. Αν μάλιστα χρησιμοποιήσουμε και λίγο τηγάνι ή σχάρα, ακόμη καλύτερα - εδώ είναι η θέση μιας μαστιχωτής φορμαέλας ή ακόμη και ενός μπάτζου. Επίσης, κάποιο brie ή chevre θα προσθέσει κοσμοπολίτικες πινελιές στο πλατό, ενώ, αν το κρασί είναι αρκούντως αρωματικό, στην «παρέα» μπορεί να ενταχθεί και το πιο έντονο camembert.

 

Δοκιμάστε με: Κτήμα Α, Sauvignon Blanc 2011 Αμπελώνες Αντωνόπουλου, Μαλαγουζιά 2011 Οινοποιία Besiri, Μοσχοφίλερο 2011.


image

2. Πιο γεμάτα, πλούσια λευκά

 

Κρασί: Εύρωστες Σαντορίνες και άλλα Ασύρτικα, κατά προτίμηση περασμένα από δρυ, βαρελάτα Chardonnay με καλή οξύτητα αλλά και κορυφαίες Κυδωνίτσες ή Blanc de Noir Ξινόμαυρα.

 

Τυρί: Τα κορυφαία, μέτριας «επιθετικότητας», ελληνικά τυριά έχουν θέση σε ένα εκλεκτό πλατό για την πιο φιλική προς τα τυριά κατηγορία κρασιών. Μια σπουδαία κρητική ή ναξιώτικη γραβιέρα, το εξαιρετικό κασέρι του Σωχού και το «μπαρουτοκαπνισμένο» μετσοβόνε θα προσφέρουν ξεχωριστές συγκινήσεις - το ίδιο και πολλοί εκπρόσωποι του εξωτερικού. Ενδεικτικά, το beaufort από το Ροδανό θα φέρει ηπιότητα στο πλατό, ενώ το ισπανικό manchego θα του προσδώσει ιδιαίτερο χαρακτήρα. Ευπρόσδεκτο, φυσικά, και το γλυκοφάγωτο emmental - ωστόσο, δεν κάνουμε εκπτώσεις και το προτιμάμε στη σπάνια Grand Cru εκδοχή του.

 

Δοκιμάστε με: Μπουτάρη Οινοποιητική, Καλλίστη Reserve 2007 Κτήμα Τάτση, Ξινόμαυρο Blanc de Noir 2011 Κτήμα Σκούρα, Dum Vinum Sperum 2006.


3. Παλαιωμένα ή μαλακά ερυθρά

 

Κρασί: Το τυρί έχει «μαλώσει» με τις πλούσιες τανίνες. Γι’ αυτό πρέπει το Ξινόμαυρο, το ποιοτικό Αγιωργίτικο, το Cabernet ή όποιο ερυθρό φέρουμε στο τραπέζι να είναι αρκούντως ώριμο.

 

Τυρί: Το πλατό μας πρέπει να περιλαμβάνει πικάντικα, σκληρά τυριά. Πρώτα απ’ όλα, το απίθανο παλαιωμένο αρσενικό από τη Νάξο, αλλά και κάθε καλή κεφαλογραβιέρα. Η προσθήκη του συριανού Σαν Μιχάλη θα γείρει τη ζυγαριά προς τη ρουστίκ μεριά, ενώ ένα καλό μανούρι θα φέρει, εκτός από ποικιλία, και ισορροπία. Το ψάξιμο για ένα παλαιωμένο τσένταρ ή μια παλαιωμένη γκούντα αξίζει τον κόπο, όμως οι φρέσκες εκδοχές τους που βρίσκουμε στα σούπερ μάρκετ είναι κατά πολύ υποδεέστερες ενός καλού ελληνικού τυριού. Σίγουρες λύσεις, πάντως, αποτελούν η ελβετική γραβιέρα αλλά και το σπουδαίο γαλλικό compte, ιδιαίτερα με 18μηνη και 24μηνη ωρίμαση

 

Δοκιμάστε με: Κτήμα Χατζημιχάλη, Οπούς ιβ΄ Refosco 2004. Κτήμα Μέγα Σπηλαίου, Κτήμα Ερυθρό 2006 Αμπελώνες Ζαφειράκη, Παλαιόμυλος Sangiovese-Syrah 2008.


image

4. Γλυκά κρασιά

 

Κρασί: Οι επιλογές μπορούν να περιλαμβάνουν από χρυσαφένια Μοσχάτα έως βελούδινα σαμιώτικα και από κεχριμπαρένια Vinsanto μέχρι μπαχαρένιες Μαυροδάφνες.

 

Τυρί: Τα μπλε τυριά αποτελούν σχεδόν μονόδρομο για το πλατό που θα σταθεί δίπλα σε αυτά τα κρασιά, με την αλμυρή επιθετικότητα του ροκφόρ ή του στίλτον να τιθασεύονται από τη συμπυκνωμένη γλυκύτητά τους. Αναπάντεχη έκπληξη αποτελεί η αρμονία τους και με τη δική μας πιπεράτη κοπανιστή, ενώ ιδιαίτερο ενδιαφέρον μπορούν να δώσουν και αλμυρούτσικες γραβιέρες, που συνοδεύονται με μαρμελάδες ή γλυκά κουταλιού (όπως πορτοκάλι ή κυδώνι). Τέλος, είμαι σίγουρος ότι οι ιδιαίτερα «ψαγμένοι» ήδη σκέφτονται πού θα βρουν το φίνο, εκλεκτό Fourme d’ Ambert…

 

Δοκιμάστε με: Κτήμα Μερκούρη, Χόρταις 2005 Κτήμα Μοντοφώλι, Λιάτικο 2004 ΕΟΣ Σάμου, Ανθεμις 2005.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ