Περού

Εκεί όπου το τσίπουρο το λένε pisco

{
}

Με τον φυσικό πλούτο της, τη μακραίωνη παράδοσή της και τη σημαντική οινοπαραγωγή της, η χώρα της Λατινικής Αμερικής είναι προορισμός-πρόκληση για κάθε ταξιδιώτη με απαιτήσεις...

Πετώντας πάνω από το Περού -του οποίου η έκταση είναι δέκα φορές μεγαλύτερη από της Ελλάδας- είναι σαν να διασχίζεις το ουράνιο τόξο. Ολες οι αποχρώσεις του πράσινου, του καφεκόκκινου με μικρές πινελιές άσπρου πάνω στις Ανδεις, μέχρι το κιτρινοκόκκινο της ερήμου και το γκρι-μοβ του Ειρηνικού. Πρόκειται, άλλωστε, για μια χώρα ανάμεσα στις δέκα με τη μεγαλύτερη βιοποικιλότητα στον πλανήτη. Τα έντονα χρώματα πλημμυρίζουν και την πρωτεύουσα Λίμα: πάρκα με εκατοντάδες είδη λουλουδιών και τα υπέροχα αποικιακά κτίρια σε κίτρινο, κεραμιδί, έντονη ώχρα, μπλε. Το ιστορικό κέντρο της πόλης έχει χαρακτηριστεί από την UNESCO Μνημείο Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Η Λίμα δεν μοιάζει με καμία πόλη της Λατινικής Αμερικής - έχει ταυτότητα, παρελθόν και παρόν είναι ένα, ο πολιτισμός των ιθαγενών και των αποίκων δίπλα-δίπλα. Η Plaza de Αrmas είναι ένα αρχιτεκτονικό αριστούργημα. Η παραλιακή λεωφόρος είναι ένα ταξίδι από μόνη της!

 

image

Ο αιωροπτερισµός είναι αγαπηµένο σπορ στη Λίµα. Οι πτήσεις ξεκινούν από τα

βράχια της περιοχής Miraflores, δίπλα στο πάρκο των Ερωτευµένων.

 

Η Μiraflores είναι από τις πιο όμορφες συνοικίες δίπλα στη θάλασσα. Ο κόσμος συνωστίζεται στα εμπορικά κέντρα και στα μαγαζιά. Φυσικά, θα χορέψετε cumbia ή zamacueca, όπως όλοι. Το απόγευμα με μια chicha morada στο χέρι, την μπίρα των Ινκα, από ζύμωση μοβ καλαμποκιού, επισκεφτείτε το Πάρκο των Ερωτευμένων. Εκεί, κάτω από τους γιγάντιους εραστές που φιλιούνται, γλυπτό του Victor Delfin, τα ζευγάρια δίνουν ραντεβού για να δουν το ηλιοβασίλεμα.

 

Ομως, το θαύμα του Περού είναι οι αγορές του. Αλλωστε, Περού στη γλώσσα των Ινδιάνων Κέτσουα σημαίνει «γη της αφθονίας» - αυτήν που διαπίστωσαν οι Ισπανοί το 1532 και άρχισαν την αποίκηση και την εκμετάλλευση της χώρας. Στο χαοτικό Mercado Central σας περιμένουν άπειρα είδη οστράκων και ψαριών με εντυπωσιακά ονόματα, ακόμη και ραβδωτά ή με δόντια σαν πιράνχας. Στους πάγκους με τα φρούτα και τα λαχανικά, τα χρώματα θα σας ζαλίσουν. Θα δείτε πατάτες μοβ, πορτοκαλιές, κατακίτρινες, μαύρες. Οι πλανόδιοι τις πουλάνε σαν πολύχρωμα τσιπς και η καθεμιά έχει διαφορετική γεύση. Δοκιμάστε επίσης μεγάλους σπόρους καλαμποκιού ψημένους, αλμυρά τσιπς μπανάνας, habas (ένα είδος φασολιού) τηγανητά και πικάντικα μαζί με ένα pisco, το εθνικό ποτό της χώρας.

 

image

Ζευγάρι που χορεύει  τη χαριτωµένη zamacueca.

 

Η ελληνική κληρονομιά του pisco

To pisco είναι για τους Περουβιανούς ό,τι το τσίπουρο για τους Eλληνες. Παράγεται από απόσταξη σταφυλιών από τα τέλη του 16ου αιώνα. Oι Iνδιάνοι Κέτσουα έλεγαν pisku ένα πουλάκι ενδημικό της περιοχής στην οποία παραγόταν το συγκεκριμένο απόσταγμα. Ρiskos επίσης ονομάζονταν οι κεραμικοί αμφορείς που χρησιμοποιούσαν οι Ινκα για αποθήκευση ποτών και οι οποίοι στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν για το νέο ποτό. Το 1572, η παραγωγή του είναι ήδη μαζική, φτάνοντας τα 230.000 λίτρα μόνο στην Ica, νότια της Λίμα. Το 1830 γίνεται η πρώτη εξαγωγή στο Σαν Φρανσίσκο. Είναι η εποχή των χρυσοθήρων, και στην Καλιφόρνια το απόσταγμα γίνεται πολύ δημοφιλές. Η διάνοιξη της διώρυγας του Παναμά το 1915 αλλάζει τη ρότα των εμπορικών πλοίων, που δεν περνούν πλέον από το λιμάνι Ρisco, συνώνυμο του αποστάγματος.

 

image

Βραχώδεις σχηµατισµοί σε έρηµο του Περού.

 

O A΄ Παγκόσμιος Πόλεμος και η ποτοαπαγόρευση δίνουν το τελειωτικό χτύπημα στις εξαγωγές. Μετά το 1925, τα αποστακτήρια αρχίζουν να αναδιοργανώνονται, αλλά με το πραξικόπημα του 1968 τα αμπέλια δίνονται για άλλες καλλιέργειες, περισσότερο αποδοτικές. Από τα μέσα της δεκαετίας του ’90 αρχίζει ξανά η άνθηση του pisco. Ομως, το μεγάλο πρόβλημα είναι η αιώνια διαμάχη με τη Χιλή για την «πατρότητα» του ονόματος. Οι Χιλιανοί παρήγαν το απόσταγμα στο βορρά και θεωρούσαν ότι το brand name τους ανήκε. Τη λύση έμελλε να δώσει η διαθήκη ενός Ελληνα εμπόρου από την Κέρκυρα! Στις 30 Απριλίου 1613, ο Pedro Manuel «el Griego» κληροδοτούσε εγγράφως στους συγγενείς του τριάντα αμφορείς με pisco και έναν χάλκινο αποστακτήρα. Είναι η παλαιότερη γραπτή αναφορά σε παραγωγή του αποστάγματος στη χώρα και με αυτό το νομικό όπλο το Περού το κατοχύρωσε ως εθνικό του προϊόν. Φέτος μάλιστα, που συμπληρώθηκαν 400 χρόνια από την ημέρα σύνταξης της περίφημης διαθήκης, οι Περουβιανοί τίμησαν τον Pedro Manuel «el Griego» με πολλές εκδηλώσεις.

 

Η παραγωγή του pisco ακολουθεί σήμερα πολύ αυστηρούς κανόνες. Μετά τον εκραγισμό, τα σταφύλια πιέζονται, χωρίς όμως να συνθλιβούν τα κουκούτσια τους, και ζυμώνονται για περίπου δεκαπέντε μέρες σε δεξαμενές ή στα παραδοσιακά πιθάρια. Η απόσταξη γίνεται αργά, σε μικρές ποσότητες, στους ειδικούς αποστακτήρες από χαλκό ή κασσίτερο. Για να προστατευτεί η ποιότητα, δεν χρησιμοποιείται το αρχικό και τελικό προϊόν της απόσταξης και το απόσταγμα πρέπει να ξεκουραστεί τουλάχιστον τρεις μήνες σε δεξαμενές πριν από την εμφιάλωση. Δεν επιτρέπεται καμία πρόσμειξη. Αυτή είναι η βασική διαφορά του περουβιανού από το χιλιανό pisco, στο οποίο επιτρέπεται η προσθήκη νερού, ζάχαρης, ζυμών κ.λπ. Οι ποικιλίες σταφυλιών που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή του, από συγκεκριμένες πάντα ζώνες, είναι οι αρωματικές Moscatel, Italia, Torontel, Albilla και οι μη αρωματικές Quebranta, Mollar, Negra Corriente. Παράγονται τρεις τύποι του αποστάγματος: το Pisco Puro από μια ποικιλία, το Acholado, ένα χαρμάνι από διαφορετικές, και το Mosto Verde από μούστο του οποίου δεν έχει ολοκληρωθεί η ζύμωση (το χαρακτηρίζει μια ελαφρά γλύκα). To Pisco sour, το εθνικό κοκτέιλ του Περού, δημιουργήθηκε το 1916 στο Morris Bar της Λίμα και έγινε διάσημο παγκοσμίως. H πρώτη Κυριακή του Φεβρουαρίου είναι αφιερωμένη σε αυτό - μια μεγάλη γιορτή για τη χώρα!


image

 

Pisco sour, το εθνικό κοκτέιλ του Περού

 

Υλικά 

  • 210 ml pisco
  • 140 ml σιρόπι ζάχαρης
  • 70 ml χυμός λάιμ
  • 1 ασπράδι αυγού
  • λίγες σταγόνες Angostura Bitter

 

Διαδικασία 

Βάζουμε στο σέικερ το ασπράδι ενός αυγού μαζί με τα υπόλοιπα υλικά και τριμμένο πάγο. Ανακινούμε καλά μέχρι το μείγμα να γίνει αφρώδες. Σερβίρουμε στο ποτήρι μας και ρίχνουμε πάνω στον αφρό που έχει σχηματιστεί λίγες σταγόνες Αngostura.

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ