Δοκιμάζοντας τις «αφανείς» ελληνικές ποικιλίες στην Αίγλη του Ζαππείου

Η συμπαθής κυρία Μαρκογιάννη με το με το δροσερό ροζέ!
{
}

Ξεχώρισαν οι άγνωστες μεν ποικιλίες, οινοποιημένες όμως από γνωστούς και μη εξαιρετέους παραγωγούς... Εσείς έχετε δοκιμάσει την ποικιλία «Σαντομεριάνα» από το ομώνυμο χωριό της Αχαΐας; 

Ενδιαφέρουσα ιδέα για έκθεση! Οι ελληνικές ποικιλίες που οινοποιούνται σε ολόκληρη την αμπελοοινική Ελλάδα και παραμένουν εντελώς άγνωστες στο ευρύ καταναλωτικό κοινό! Μικρά οινοποιεία, βιο –καλλιεργητές, φυσικά κρασιά , όλοι μαζί έφεραν τα μπουκάλια τους και κληθήκαμε να δοκιμάσουμε. Δεν θα μπω σε πολλές λεπτομέρειες. Ξεχώρισαν οι άγνωστες μεν ποικιλίες, οινοποιημένες όμως από γνωστούς και μη εξαιρετέους παραγωγούς. Η Μαυροκουντούρα του Κτήματος Αβαντίς, η Μαυροδάφνη του Gentillini, το Μούχταρο του Κτήματος Μουσών. Το Δαφνί και το Μελισσάκι του Λυραράκη, το Κατσανό του Γαβαλά, η Λημνιώνα του Ζαφειράκη, η Κυδωνίτσα του Θεοδωρακάκου. Με ξάφνιασε ευχάριστα ο Τινακτορώγος του Κτήματος Μπριντζίκη που παλιότερα είχε περάσει αδιάφορα. 

Χειροκρότησα για μια ακόμα φορά την αλματώδη εξέλιξη του Κτήματος Γράμψα, δοκιμάζοντας κρασιά από Γουστολίδι και Αυγουστιάτη. Η Ζάκυνθος μπαίνει δυναμικά στο οινικό παιχνίδι. Και βέβαια ο Δάφνιος ερυθρός και λευκός του Δουλουφάκη καθώς και το Βιδιανό του Διαμαντάκη, απέδειξαν για μια ακόμα φορά ότι αξίζουν που βρίσκονται στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων μας.

 

Οσο για τους μικρούς παραγωγούς που τα κρασιά τους δεν φτάνουν καν στην Αθήνα δεν μπορώ παρά να αναφερθώ στους συμπαθέστατους κυρίους Βαβουλά και Γρύλλη της Οινοποιητικής Λειψών και στο πολύ ενδιαφέρον ροζέ κρασί τους από Φωκιανό, το Psilante. Ιδιαίτερο ήταν και το ροζέ της Οινοποιίας Μαρκογιάννη από τη Γορτυνία. Δροσερό, φρουτώδες, χαριτωμένο από τις ποικιλίες Κολλινιάτικο, Ρεφόσκο και Μαυρούδι. Εντύπωση μου έκανε και μια ποικιλία που άκουσα για πρώτη φορά. Σαντομεριάνα, από το ομώνυμο χωριό της Αχαΐας. Ο παραγωγός κάνει οργανική καλλιέργεια και κάνει ένα μονοποικιλιακό λευκό κρασί, αν μη τι άλλο μοναδικό.

 

Η έκθεση ήταν μια αρχή. Ενα καμπανάκι για τους εμπλεκόμενους, φορείς και παραγωγούς ότι πρέπει να δοθεί μεγάλη προσοχή και σημασία στις γηγενείς ποικιλίες έτσι ώστε να καταγραφεί με σαφήνεια το δυναμικό τους. Δεν δίνουν όλες αξιόλογα αποτελέσματα, αυτό είναι αλήθεια. Ομως αν τις κρύβουμε συνέχεια δίπλα στους διεθνείς οινικούς ογκόλιθους, δεν θα το μάθουμε ποτέ. Κι ας εξετάσουν οι αρμόδιοι το ζήτημα των επιτρεπόμενων και των συνιστώμενων σε κάθε αμπελουργική περιοχή ποικιλιών, γιατί εκεί διατυπώθηκαν από όλους ανεξαιρέτως παράπονα!

(0) Σχολιάστε
(0) Αξιολογήστε
νέο θέμα
ΥΠΟΒΟΛΗ